บทที่ 43 หากไม่มีอะไรแล้วก็กลับห้องของเจ้าไปเสีย

“เจ้าทำดีกับข้าเช่นนี้บ่อย ๆ ได้หรือไม่” เยี่ยเสวียนเอ่ยถาม น้ำเสียงเรียบ ทว่าแฝงความคาดหวังบางอย่าง

ฉางซีชะงัก มือที่กำผ้าแน่นขึ้นโดยไม่รู้ตัว ใบหน้าร้อนผ่าวขึ้นมาอย่างไร้เหตุผล นางไม่เข้าใจว่าตนเองกำลังเป็นอะไร ทั้งที่ไม่ควร… ไม่ควรเขินเขาเลยแม้แต่น้อย

ให้ตายเถิด… นางกำลังเป็นบ้าไปแล้วหรือ

“ขะ… ข้...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ